Diagnostyka immunologiczna w Klinice Płodności Zięba
Diagnostyka immunologiczna

Niepłodność immunologiczną wywołuje nieprawidłowe działanie układu odpornościowego – u jednego lub obojga partnerów. Do niedawna głównym problemem u kobiet była wrogość śluzu szyjkowego oraz agresja względem własnych tkanek. Dziś w przypadku diagnostyki immunologicznej koncentrujemy się na bardziej złożonych procesach, tj. profil immunologiczny pacjentki, który nie dopuszcza do zagnieżdżenia się zarodka lub rozwoju zarodka po zagnieżdżeniu – to przyczynia się do poronień lub braku ciąży nawet przy procedurze in vitro. Agresja może być też skierowana przeciwko partnerowi i wtedy wykonuje się badania pary.

Zaburzenia autoimmunologiczne – badania

Rozwój cywilizacji sprawia, że wzrasta ilość antygenów, które wpływają na człowieka. To może prowadzić do zaburzeń płodności oraz utrudniać przebieg ciąży, a nawet uniemożliwiać jej donoszenie. Dlatego niezwykle ważnym elementem terapeutycznym jest skupienie się na stymulacji układu odpornościowego, który poradzi sobie z antygenami. Przeciwciała, których obecność warto zdiagnozować: ANA – przeciwciała jądrowe, które mają negatywny wpływ na endometrium. Powodują przewlekły stan zapalny. AOA – przeciwciała jajnikowe, które mogą atakować ciałko żółte oraz osłonkę przejrzystą oocytu, a w konsekwencji powodując zaburzenia w produkcji hormonów. Skutkiem ich negatywnego działania są cykle bezowulacyjne oraz niepłodność. ASA – przeciwciała plemnikowe, które są obecne u 10% niepłodnych mężczyzn. Hamują ruch postępowy plemników oraz skracają długość życia gamety męskiej.

Przyczyny immunologiczne

Przyczyny immunologiczne może mieć od 6 do 12% przypadków niepłodności. W tym 90% to zaburzenia autoimmunologiczne, a 10% to zaburzenia alloimmunologiczne. Natomiast zaburzenia układu odpornościowego mogą być odpowiedzialne za utratę ponad 60% ciąż u kobiet z poronieniami nawykowymi.

Zaburzenia alloimmunologiczne – badania

Zaburzenia alloimmunologiczne o wiele rzadziej odpowiadają za niepłodność, niż autoimmunologiczne. – przeciwciała plemnikowe występują u 5% niepłodnych kobiet. Mogą być obecne w śluzie szyjkowym oraz w surowicy. Upośledzają penetracje śluzu szyjkowego oraz implantację zarodka w macicy. Hamują ruch postępowy plemników oraz skracają długość ich życia, uniemożliwiając zajście w ciąże w przebiegu zapłodnienia naturalnego. Organizm kobiety nieprawidłowo rozpoznaje komórki (plemniki, zarodek, płód) i atakuje je, co uniemożliwia zapłodnienie lub prowadzi do obumarcia płodu. Badanie wykonywane u pacjentek z poronieniami nawykowymi lub przy niepowodzeniu przy zapłodnieniu in vitro.